Παθήσεις δέρματος

Η ψωρίαση είναι χρόνιο, μη μεταδιδόμενο νόσημα που προκαλεί υπέρμετρο πολλαπλασιασμό των δερματικών κυττάρων στην ανώτερη στοιβάδα της επιδερμίδας και επηρεάζει το δέρμα και τις αρθρώσεις. Προκαλεί συνήθως κοκκινίλες, φολιδωτές κηλίδες που εμφανίζονται στην επιδερμίδα.

Υπάρχουν δύο κατηγορίες έρπη: ο απλός έρπης και ο έρπης ζωστήρας. Με τον όρο «απλός έρπης» αναφερόμαστε στην ιογενή λοίμωξη του δέρματος από τον ιό του απλού έρπητα HSV 1 και HSV 2. Συνήθως ο HSV 1 ευθύνεται για την πλειοψηφία των περιπτώσεων του έρπητα στα χείλη ενώ ο HSV 2 ευθύνεται συχνότερα για τον έρπητα που εμφανίζεται στα γεννητικά όργανα. Απλός έρπης μπορεί να εμφανιστεί σε διάφορα σημεία του σώματος όπως για παράδειγμα στα χέρια, στα πόδια και στην πλάτη. Εκδηλώνεται σαν μια κόκκινη περιοχή με φουσκάλες που μπορεί είτε να πονάει είτε να προκαλεί φαγούρα και με αντιική αντιερπητική αγωγή με την μορφή χαπιών και συνήθως με τοπική θεραπεία με στόχο την αποφυγή δευτεροπαθών λοιμώξεων.

Οι μυρμηγκιές είναι μικρές καλοήθεις εξογκώσεις του δέρματος σε ροζ χρώμα ή στο χρώμα του δέρματος. Δημιουργούνται μετά από μόλυνση του οργανισμού από ποικίλα στελέχη μίας συγκεκριμένης κατηγορίας του Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων και είναι εφικτό να μεταδοθούν τόσο από άτομο σε άτομο κατόπιν στενής επαφής, όσο και να εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος του ίδιου ατόμου αν δεν θεραπευτεί άμεσα. Οι μυρμηγκιές είναι ευρέως διαδεδομένες σε άτομα νεαρής ηλικίας, κυρίως παιδιά, αλλά και σε άτομα που έχουν ατοπική δερματίτιδα. Κύρια σημεία εμφάνισης τους είναι τα χέρια και τα πόδια και ενώ σε κάποιες περιπτώσεις είναι ανώδυνες σε άλλες προκαλούν δυσφορία και πόνο. Αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με τοπικά φάρμακα, λέιζερ, κρυοθεραπεία αλλά και χειρουργική αφαίρεση.

Οι μυκητιάσεις του δέρματος διακρίνονται σε επιφανειακές και εν τω βάθει μυκητιασικές λοιμώξεις και είναι σχετικά ήπιες. Όταν υπάρχει προσβολή της εξωτερικής στιβάδας της επιδερμίδας(κερατίνης), των μαλλιών ή των ονύχων, τότε πρόκειται για επιπολής μυκητιασικές λοιμώξεις, οι οποίες προκαλούνται συνήθως από δερματόφυτα ή ζυμομύκητες όπως η candida. Όταν υπάρχει προσβολή των βαθύτερων στιβάδων του δέρματος όπως του χορίου, του υποδόριου ιστού πρόκειται για εν τω βάθει μυκητιασικές λοιμώξεις. Ωστόσο, οι μυκητιάσεις του δέρματος είναι στην πλειονότητά τους επιφανειακές και αντιμετωπίζονται με τοπική είτε με συστηματική αντιμυκητιασική θεραπεία την οποία αποφασίζει ο αρμόδιος ιατρός Δερματολόγος ανάλογα με την περίπτωση που παρουσιάζει ο εκάστοτε ασθενής.

Η ακμή είναι μια φλεγμονώδης διαταραχή των τριχοσμηγματογόνων μονάδων, με κύρια χαρακτηριστικά εκδήλωσής της τα σπυράκια σε περιοχές όπως το στήθος και η ράχη αλλά κυρίως το πρόσωπο και η οποία παρουσιάζει χρόνια πορεία ταλαιπωρώντας κυρίως άτομα κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Τα κύρια είδη ακμής είναι τρία: αρχικά, η φλεγμονώδης ακμή της οποίας τα κυρίαρχα στοιχεία είναι τα φλυκταινίδια, έπειτα η φαγεσωρική ακμή, η οποία χαρακτηρίζεται από τα λευκά σπυράκια (φραγμένοι τριχικοί θύλακες με σμήγμα) και τους φαγέσωρες (οξειδωμένη μορφή των λευκών σπυριών) και τέλος η οζοκυστική ακμή. Είναι σύνηθες σε πολλές περιπτώσεις ασθενών με ακμή να συνυπάρχουν βλάβες και από τις 3 προαναφερθείσες μορφές. Σε κάθε περίπτωση μετά απλό δερματολογική εξέταση του ασθενούς επιλέγεται η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή γίνεται ανάλογα με τον τύπο της ακμής (φλεγμονώδης, φαγεσωρικη ή μικτή), την σοβαρότητα του περιστατικού και βέβαια λαμβάνοντας υπόψιν ο ιατρικό ιστορικό αλλά και τις επιθυμίες του

Ο έρπης ζωστήρας είναι μια ιογενής λοίμωξη η οποία προκαλείται από την ενεργοποίηση του ιού της ανεμοβλογιάς VZV. Η πιο συχνή εντόπιση είναι το πρόσωπο, η πλάτη και ο θώρακας όπου εμφανίζεται με έντονη κοκκινίλα και φυσαλίδες που επεκτείνονται με κατανομή ‘ζώνης’. Συνήθως αλλά όχι πάντα συνοδεύεται από πόνο πριν ή μετά την εμφάνιση των φυσαλίδων. Σημαντικό είναι η έγκαιρη διάγνωση και η θεραπεία ιδανικά εντός 24-48 ωρών προκειμένου να αποφευχθούν σοβαρές νευρολογικές επιπλοκές.