Aκμή

Η ακμή είναι μία από τις πιο συχνές δερματικές παθήσεις που επηρεάζει εκατομμύρια άτομα σε διάφορες ηλικίες και μπορεί να εκδηλωθεί με ποικίλους τρόπους. Η σοβαρότητα της ακμής και ο τύπος των βλαβών που εμφανίζονται, όπως βλατίδες, φλύκταινες και κύστεις, καθορίζουν την ανάγκη για εξατομικευμένη προσέγγιση και θεραπεία. Μάλιστα πολύ συχνά, οι ασθενείς με σοβαρές μορφές ακμής βιώνουν και ψυχολογικές επιπτώσεις, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση και άγχος.

Στόχος, λοιπόν, της παρούσας σελίδας είναι να ενημερώσει τον εκάστοτε ενδιαφερόμενο και να τον βοηθήσει να βρει χρήσιμες και αναλυτικές πληροφορίες για να κατανοήσει τους τύπους και τις αιτίες που προκαλούν την ακμής, καθώς και τις διάφορες διαθέσιμες θεραπείες. Μέσα από αυτήν, οι χρήστες θα αποκτήσουν τη γνώση που χρειάζονται για να κατανοήσουν τη φύση της ακμής ώστε να απευθυνθούν σε έναν δερματολόγο για να επιλεχθεί η πιο κατάλληλη θεραπεία για τη δική τους περίπτωση.

Ακμή είναι μια πολύ συχνή δερματική πάθηση που χαρακτηρίζεται άλλοτε από την εμφάνιση λευκών και μαύρων σημαδιών (κλειστοί και ανοιχτοί φαγέσωρες), μια κατάσταση που ονομάζεται φαγεσωρικη ακμή, και άλλοτε με την εμφάνιση ανώδυνων βλαβών όπως επιφανειακά σπυράκια ή επώδυνων και βαθύτερων στο δέρμα βλαβών όπως κύστεων και οζιδίων, μια κατάσταση που ονομάζεται φλεγμονώδης ακμή. Η ακμή εμφανίζεται πιο συχνά στην περιοχή του προσώπου και συγκεκριμένα συχνότερα σε μέτωπο, μάγουλα και πηγούνι αλλά εμφανίζεται και συχνά στην περιοχή της πλάτης, στήθους και ώμων. Πολύ συχνά φαγεσωρική και φλεγμονώδης ακμή συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η ακμή μπορεί να έχει βαθύ ψυχολογικό αντίκτυπο, προκαλλώντας χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και άγχος. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει σημαντική ζήτηση για αποτελεσματικές θεραπείες κατά της ακμής.

Στην ακμή, μπορεί να εμφανίζονται διάφοροι τύποι εξανθημάτων, τα οποία περιλαμβάνουν ένα ή συνδυασμό από τα εξής:

• Λευκά στίγματα (κλειστοί φαγεσωρες): Μικροί κλειστοί πόροι που εμφανίζονται ως μικρά λευκά εξογκώματα στο δέρμα.
• Μαύρα στίγματα (ανοιχτοί φαγέσωρες): Ανοιχτοί φραγμένοι πόροι με σκούρα επιφάνεια λόγω οξείδωσης.
• Σπυράκια: Φλεγμονώδεις βλάβες που είναι κόκκινες και μπορεί να έχουν πύον στην κορυφή.
• Οζίδια ή κύστεις (ή και τα δύο): Βαθιά, επώδυνα εξανθήματα που σχηματίζονται κάτω από το δέρμα. Αυτά είναι πιο σοβαρά και μπορούν να οδηγήσουν σε ουλές.

Η ακμή εμφανίζεται όταν οι πόροι του δέρματος φράζουν από υπερβολική ή αυξημένη παραγωγή σμήγματος, από συσσώρευση νεκρών κυττάρων του δέρματος στους πόρους ή και ανάπτυξη βακτηρίων στους πόρους. Αν και επιστημονικά ακόμα δεν έχει εξηγηθεί, γιατί το δέρμα ορισμένων ανθρώπων φαίνεται πιο επιρρεπές στην ακμή, είναι πιθανό ότι οι ορμόνες παίζουν σημαντικό ρόλο. Τόσο κατά την εφηβεία, όσο και σε στρεσογόνες περιόδους, αλλά και κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης οι ορμονικές αλλαγές μπορούν επίσης να προκαλέσουν ακμή. Ακόμα ένας παράγοντας είναι το οικογενειακό ιστορικό αλλά και ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που περιέχουν ορμόνες, κορτικοστεροειδή και λίθιο, μπορούν να προκαλέσουν ακμή.

Φυσικά, η ακμή ενδέχεται να επιδεινωθεί στα άτομα που:

• Κοιμούνται λίγο. 
• Τρώνε σε μεγάλες ποσότητες ορισμένα τρόφιμα, όπως αγελαδινό γάλα, τρόφιμα και ποτά με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη.
• Χρησιμοποιούν λιπαρά προϊόντα μακιγιάζ και περιποίησης δέρματος.
• Εφαρμόζουν λιπαρά προϊόντα περιποίησης μαλλιών.

Παράλληλα, ορισμένοι παράγοντες, όπως το άγχος, η ρύπανση του περιβάλλοντος, το σκληρό τρίψιμο του δέρματος ή το πείραγμα των σπυριών, ενώ δεν προκαλούν ακμή, είναι πολύ πιθανό να την επιδεινώσουν.

Υπάρχουν διάφοροι τύποι ακμής, οι οποίοι καθορίζονται κυρίως από την εμφάνιση των βλαβών που προκαλούν. Έτσι, υπάρχει:

Η φαγεσωρική ακμή στην οποία παρατηρούνται λευκά ή μαύρα στίγματα

Η φλεγμονώδης ακμή με βλάβες όπως βλατίδες, φλύκταινες και οζίδια

Η κυστική ακμή που αφορά κύστες που εμφανίζονται κάτω από το δέρμα. 

Ανάλογα με τη βαρύτητα, η ακμή χωρίζεται σε ήπια, μέτρια και σοβαρή, με τη σοβαρή μορφή να περιλαμβάνει επώδυνες βλάβες, όπως οζίδια ή κύστεις. Επιπλέον, η ακμή μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές ηλικίες, από νεογνική και προεφηβική έως εφηβική και ακμή ενηλίκων. Κατανοώντας, λοιπόν, αυτούς τους τύπους και τις κλίμακες βαρύτητας, είναι σημαντικό να απευθυνθεί κάποιος σε έναν ειδικό δερματολόγο προκειμένου να επιλεχθεί η κατάλληλη θεραπεία για κάθε περίπτωση.

Η φαγεσωρικη ακμή χαρακτηρίζεται από την παρουσία κλειστών και ανοικτών φαγεσώρων. Οι ανοιχτοί φαγεσωρες φαίνονται σαν πολύ μικροί λευκοί ή στο χρώμα του δέρματος σχηματισμοί που μοιάζουν με πολύ μικρά σπυράκια. Σχηματίζονται όταν η περίσσεια σμήγματος και τα νεκρά κύτταρα του δέρματος συσσωρεύονται και φράζουν το άνοιγμα ενός πόρου. Οι ανοιχτοί φαγέσωρες αναπτύσσονται  όταν η περίσσεια σμήγματος και τα νεκρά κύτταρα του δέρματος συσσωρεύονται μέσα σε έναν πόρο. Καθώς η συσσώρευση αυξάνεται, το άνοιγμα του πόρου διευρύνεται και όταν το περιεχόμενο που βρίσκεται μέσα στο πόρο έρχεται σε επαφή με το οξυγόνο, εμφανίζεται ένα μαύρο στίγμα.

Η ροδόχρους ακμή είναι μια μακροχρόνια δερματική πάθηση που μπορεί να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου και εκδηλώνεται με ερυθρότητα ή σπυράκια στα μάγουλα, τη μύτη, το πηγούνι ή το μέτωπο. Μπορεί επίσης να επηρεάσει και τα μάτια. Η ροδόχρους ακμή εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικες ηλικίας 30 έως 60 ετών με διαφορετικά συμπτώματα. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Ερυθρότητα στη μύτη και τα μάγουλα που δεν υποχωρεί – Το χρώμα μπορεί να είναι έντονο κόκκινο, ροζ ή πιο βιολετί, ανάλογα με τον τόνο του δέρματός σας.
• Εύκολο κοκκίνισμα (κοκκινίζουν εύκολα).
• Σπυράκια με ή χωρίς πύον – Τα εξογκώματα από τη ροδόχρου ακμή μπορεί να μοιάζουν με ακμή, αλλά δεν είναι. Το χρώμα τους μπορεί να είναι κόκκινο, ροζ ή πιο μωβ, ανάλογα με τον τόνο του δέρματός σας.
• Μικρά αιμοφόρα αγγεία στο δέρμα (ονομάζονται “τηλαγγειεκτασίες”).
• Αίσθηση καψίματος ή σαν άμμο στα μάτια.
• Πρησμένη, στρογγυλεμένη μύτη που μπορεί επίσης να έχει κόκκινο, ροζ ή πιο μωβ χρώμα, ανάλογα με τον τόνο του δέρματος.

Η κυστική ακμή είναι μια σοβαρή μορφή ακμής και είναι πιο συχνή σε άτομα με λιπαρό τύπο δέρματος, καθώς και σε εφήβους, γυναίκες και ενήλικες με ορμονικές ανισορροπίες. Χαρακτηρίζεται από μεγάλες κύστεις γεμάτες με πύον ή λευκά εξογκώματα, ερυθρότητα και φλεγμονή, ευαισθησία και/ή φαγούρα και πόνο κατά την επαφή με τις βλάβες. Οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν την κυστική ακμή σχετίζονται με τις ορμονικές αλλαγές κατά την εφηβεία, αν και μπορεί να εμφανιστεί και σε μεγαλύτερους ηλικιακά ανθρώπους. 

Ακόμα ένας παράγοντας που μπορεί να συμβάλει στην εμφάνιση της κυστικής ακμής είναι το άγχος, ωστόσο συνήθως προκαλείται από σοβαρή, συστηματική ακμή, η οποία οφείλεται σε μια υποκείμενη ευαισθησία σε ορμονικές ανισορροπίες, δημιουργώντας το κατάλληλο περιβάλλον στο δέρμα για την ανάπτυξη κυστικής ακμής. Η κυστική ακμή μπορεί επίσης να αναπτυχθεί από μέτρια ακμή, εάν η κατάσταση επιδεινωθεί χωρίς αποτελεσματική παρέμβαση. 

Η ορμονική ακμή προκύπτει από διακυμάνσεις στα επίπεδα ορμονών, όπως τα οιστρογόνα, η προγεστερόνη και η τεστοστερόνη, που επηρεάζουν τη λειτουργία του δέρματος. Αυτές οι διακυμάνσεις συνήθως παρατηρούνται κατά τη διάρκεια του εμμηνορροϊκού κύκλου, της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης, προκαλώντας αυξημένη παραγωγή σμήγματος, μιας λιπαρής, κηρώδους ουσίας. Αυτό οδηγεί σε φλεγμονή, αλλαγές στη δραστηριότητα των κυττάρων του δέρματος και αποικισμό βακτηρίων στους θύλακες των τριχών. Ο συνδυασμός αυτών των παραγόντων προκαλεί την εμφάνιση ακμής. 

Επιπλέον παράγοντες που μπορεί επίσης να προκαλέσουν την εμφάνιση ορμονικής ακμής είναι τα φάρμακα, τα αντιβιοτικά, συγκεκριμένα τρόφιμα, η κατάθλιψη, το άγχος, το στρες και άλλα ψυχολογικά στοιχεία. Τα συμπτώματα της ορμονικής ακμής περιλαμβάνουν λευκά και μαύρα στίγματα, βλατίδες, φλύκταινες, κύστεις και οζίδια, ενώ οι περιοχές εμφάνισης ποικίλουν ανά ηλικία. Στους εφήβους επικρατούν οι βλάβες στη ζώνη Τ (μέτωπο, μύτη και πηγούνι), ενώ στους ενήλικες εστιάζονται κυρίως στη γραμμή του σαγονιού, το πηγούνι και το κάτω μέρος των μάγουλων, αν και μπορούν να εμφανιστούν και σε άλλες περιοχές, όπως ο λαιμός, η πλάτη, οι ώμοι και το στήθος.

Η εσωτερική ακμή, είναι η κυστική ακμή.Οι κύστες ακμής, μπορεί επίσης να εμφανιστούν στο πρόσωπο και σε άλλες περιοχές του σώματος, όπως: στήθος, πλάτη, λαιμός, ώμος, χέρια (στο επάνω μέρος), γλουτοί, πίσω από τα αυτιά. Συνοδεύονται από διόγκωση (πρήξιμο), ερυθρότητα και, πολύ συχνά, από πόνο. Δημιουργούνται λόγω συσσώρευσης σμήγματος, ρύπων και βακτηρίων στην επιδερμίδα. Όταν εγκλωβιστούν στους τριχικούς θύλακες, εμφανίζεται ένα ερυθρό, επώδυνο οζίδιο και ακολουθεί η δημιουργία κύστης. 

Η ακμή στο πρόσωπο αποτελεί μια από τις πιο συχνές δερματικές παθήσεις, με εκδηλώσεις που μπορεί να κυμαίνονται από ήπιες έως σοβαρές. Συνήθως εμφανίζεται σε περιοχές όπως το μέτωπο, τα μάγουλα και το πηγούνι, με χαρακτηριστικά όπως τα λευκά και μαύρα στίγματα, τα επιφανειακά σπυράκια ή πιο βαθιές, επώδυνες βλάβες, όπως οζίδια και κύστες. Δεν είναι σπάνιο ένα άτομο να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα ποικίλες μορφές ακμής, καθιστώντας τη διαχείρισή της πιο απαιτητική και εξατομικευμένη.

Η ακμή πλάτης, γνωστή και ως “bacne”, είναι μια συχνή μορφή ακμής που εμφανίζεται στην πλάτη και άλλες περιοχές του σώματος με πυκνή παρουσία σμηγματογόνων αδένων, όπως οι ώμοι και το στήθος. Προκαλείται από τους ίδιους παράγοντες που οδηγούν στην ακμή προσώπου: υπερβολική παραγωγή σμήγματος, φραγή των πόρων, ανάπτυξη βακτηρίων και φλεγμονή. Συχνά συνδέεται με την εφίδρωση, τη χρήση στενών ρούχων, ορμονικές αλλαγές και τη γενετική προδιάθεση. 

Η ακμή ενηλίκων εμφανίζεται σε άτομα άνω των 25 ετών και είναι πιο συνηθισμένη στις γυναίκες λόγω ορμονικών αλλαγών, όπως η εμμηνόρροια, η εγκυμοσύνη ή το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών. Επίσης, παράγοντες όπως το στρες, η κακή διατροφή, η χρήση ακατάλληλων καλλυντικών και η μόλυνση του περιβάλλοντος μπορούν να συμβάλουν στην εμφάνισή της. Η ακμή ενηλίκων παρουσιάζεται συνήθως στο κάτω μέρος του προσώπου, το πηγούνι και το σαγόνι, και μπορεί να εκδηλωθεί με φλύκταινες, κύστες και φλεγμονή.

Η βρεφική ακμή συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία των 6 έως 16 μηνών (μέση ηλικία 9 μηνών) με τυπικές ακνεϊκές βλάβες κατανεμημένες στα μάγουλα. Οι μικτές, φλεγμονώδεις βλατίδες και φλύκταινες καθώς και οι φαγέσωρες είναι συχνές, ενώ οι οζιδιακές βλάβες είναι σπάνιες σε αυτή την ηλικιακή ομάδα.  Οφείλεται στα αυξημένα ανδρογόνα που παράγονται από τον ανώριμο επινεφρίδιο αδένα στα κορίτσια και από τον ανώριμο επινεφρίδιο αδένα και τους όρχεις στα αγόρια. Τα επίπεδα των ανδρογόνων επανέρχονται στο φυσιολογικό μέχρι την ηλικία των 1 ή 2 ετών, με επακόλουθη βελτίωση της ακμής. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μωρά με βρεφική ακμή δεν παρουσιάζουν άλλα σημεία ή συμπτώματα υπερανδρογονισμού. Το εξάνθημα συνήθως είναι αυτοπεριοριζόμενο και γενικά υποχωρεί αυθόρμητα μέχρι το τέλος του πρώτου έτους ζωής, αν και μπορεί να παραμείνει μέχρι την ηλικία των δύο ετών. Ουλές, που παρουσιάζονται ως μικρά, ατροφικά λακκάκια, μπορεί να εμφανιστούν σε έως και 50 τοις εκατό των βρεφών που επηρεάζονται.

Η ακμή είναι μια χρόνια δερματολογική πάθηση που μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογία αλλά και την ποιότητα ζωής του ατόμου. Η θεραπευτική προσέγγιση βασίζεται στη σοβαρότητα της ακμής και περιλαμβάνει τοπικές και συστηματικές θεραπείες. Ο βασικός στόχος είναι να μειωθούν τα σπυράκια, οι φλεγμονές και τα σημάδια ακμής, ενώ η θεραπεία συχνά απαιτεί συνδυαστική προσέγγιση για τα βέλτιστα αποτελέσματα.

Η φωτοδυναμική θεραπεία (PDT) είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ακμής και άλλων δερματικών παθήσεων, συνδυάζοντας ένα φωτοευαισθητοποιό φάρμακο με φως συγκεκριμένου μήκους κύματος. Ο συνδυασμός αυτός ενεργοποιεί τη φωτοχημική αντίδραση στο δέρμα, καταστρέφοντας τα βακτήρια που προκαλούν την ακμή και μειώνοντας τη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων.

Κατά την φωτοδυναμικη θεραπεία μια ειδική ουσία εφαρμόζεται στο δέρμα, που κάνει τα κύτταρα πιο ευαίσθητα στο φως. Ακολουθείται από την έκθεση του δέρματος σε φως συγκεκριμένου μήκους κύματος (συνήθως μπλε ή κόκκινο φως), το οποίο ενεργοποιεί την ουσία και προκαλεί την καταστροφή των προβληματικών κυττάρων και βακτηρίων. Η θεραπεία σκοτώνει το βακτήριο Propionibacterium acnes που συμβάλλει στην ακμή και μειώνει την παραγωγή σμήγματος, μειώνοντας τη δραστηριότητα των σμηγματογόνων αδένων.

Τα χημικά πίλινγκ είναι μια δημοφιλής θεραπεία για την ακμή, καθώς μπορούν να βελτιώσουν την υφή του δέρματος, να μειώσουν την εμφάνιση των πόρων και να απομακρύνουν τα νεκρά κύτταρα που μπορεί να φράξουν τους πόρους. Ορισμένα χημικά πίλινγκ που είναι κατάλληλα για την ακμή και συνήθως χρησιμοποιούνται από δερματολόγους περιλαμβάνουν:

• Σαλικυλικό οξύ: Είναι ένα βήτα υδροξυοξύ (BHA) που διεισδύει στους πόρους και βοηθά στην απομάκρυνση του σμήγματος και των νεκρών κυττάρων που φράζουν τους πόρους. Κατάλληλο για λιπαρό δέρμα με τάση ακμής και σπυράκια. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για όσους έχουν μαύρα στίγματα και φλεγμονώδη ακμή.
• Γλυκολικό οξύ:  Είναι ένα άλφα υδροξυοξύ (AHA) που απολεπίζει την επιφάνεια του δέρματος, βοηθώντας στην ανανέωση των κυττάρων και στη μείωση της ακμής. Μπορεί επίσης να βελτιώσει τον τόνο του δέρματος και να μειώσει τα σημάδια ακμής. Κατάλληλο για ξηρότερο δέρμα ή δέρμα με σημάδια ακμής και υπερμελάγχρωση.
• Τριχλωροξικό οξύ (TCA peel): Είναι ένα πιο ισχυρό πίλινγκ που διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα και χρησιμοποιείται για πιο σοβαρές περιπτώσεις ακμής ή ουλές ακμής. Κατάλληλο για ανθεκτικά περιστατικά ακμής και ουλές ακμής. Είναι συχνά πιο έντονο και απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο ανάρρωσης.
• Λακτικό οξύ: Ενα άλφα υδροξυοξύ (AHA), που είναι πιο ήπιο και καταπραϋντικό. Απολεπίζει ελαφρά το δέρμα, ενυδατώνει και βελτιώνει την εμφάνιση των πόρων.Κατάλληλο για ευαίσθητο ή ξηρό δέρμα με ήπια ακμή.
• Μανδελικό οξύ: Είναι ένα ήπιο άλφα υδροξυοξύ που απολεπίζει το δέρμα χωρίς να προκαλεί ερεθισμό. Είναι γνωστό για την αντιβακτηριακή του δράση. Κατάλληλο για ατομα με πιο ευαίσθητο δέρμα ή με φλεγμονώδη ακμή και ροδόχρου ακμή.

Η φαρμακευτική αγωγή για την ακμή αποτελεί συχνά τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπείας, ειδικά σε περιπτώσεις επίμονων ή σοβαρών μορφών. Ανάλογα με τη φύση και την ένταση της ακμής, ο γιατρός μπορεί να προτείνει τοπική ή συστηματική θεραπεία.

Τοπικές θεραπείες: Εφαρμόζονται απευθείας στο δέρμα με τη μορφή γέλης, κρέμας ή λοσιόν. Τα πιο δημοφιλή τοπικά φάρμακα είναι:

• Ρετινοειδή: Διατηρούν τους πόρους καθαρούς και μειώνουν τις δερματικές δυσχρωμίες. Συχνά χρησιμοποιούνται τρετινοΐνη (Retin-A, Altreno), αδαπαλένη (Differin) και ταζαροτένη (Tazorac, Fabior).
• Βενζοϋλικό υπεροξείδιο και αντιβιοτικά: Καταπολεμούν τα βακτήρια και μειώνουν τη φλεγμονή. Κοινά αντιβιοτικά είναι η κλινδαμυκίνη, η μινοκυκλίνη και η ερυθρομυκίνη.
• Dapsone gel (Aczone): Μειώνει τη φλεγμονή, με μη πλήρως κατανοητό μηχανισμό.
• Κρέμα τριφαροτένης: Πιθανολογείται ότι μπλοκάρει δερματικές ορμόνες που επιδεινώνουν την ακμή.

Συστηματικές θεραπείες: Χορηγούνται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις και δρουν σε βαθύτερα επίπεδα για να αντιμετωπίσουν την ακμή εκ των έσω.

• Αντιβιοτικά: Πιο ισχυρά από τα τοπικά, αλλά μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες.
• Ορμονικές θεραπείες: Αντισυλληπτικά χάπια ή σπιρονολακτόνη, κατάλληλα για γυναίκες, μειώνουν την επίδραση των ορμονών που συνδέονται με την ακμή.
• Ισοτρετινοΐνη: Πολύ αποτελεσματική για σοβαρή ακμή, απαιτεί όμως αυστηρή παρακολούθηση λόγω πιθανών σοβαρών παρενεργειών.

Συμπληρωματικά, χημικά peeling και θεραπείες με φως ή λέιζερ ενισχύουν τα αποτελέσματα, συνδυαζόμενα συχνά με άλλες προσεγγίσεις.

Η αντιμετώπιση των ουλών ακμής απαιτεί μια πολυπαραγοντική προσέγγιση, καθώς καμία μεμονωμένη θεραπεία δεν εξαλείφει πλήρως τις ουλές. Η διαδικασία ξεκινά με την αρχική φάση θεραπείας, η οποία εστιάζει στη μείωση του ερυθήματος στις ουλές (όπου υπάρχει) μέσω παλμικού λέιζερ χρωστικής (PDL). Το PDL μειώνει την ερυθρότητα στοχεύοντας τα αιμοφόρα αγγεία που την προκαλούν, ενώ εναλλακτικές επιλογές όπως τα λέιζερ KTP ή οι συσκευές έντονου παλμικού φωτός (IPL) μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν. Για έντονες ουλές τύπου “ice pick” ή “boxcar”, τεχνικές όπως η υποσκαφή (subcision) και η χημική αναδόμηση ουλών (CROSS) βοηθούν στη βελτίωση της εμφάνισής τους μέσω της προαγωγής του νέου κολλαγόνου.

Η επόμενη φάση περιλαμβάνει διαδικασίες αναδόμησης κολλαγόνου, όπως επεμβατικά και μη επεμβατικά λέιζερ, δερμοαπόξεση, μικροβελόνες και χημικά peeling. Τα επεμβατικά λέιζερ (π.χ. CO2, Er) είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά για την ανανέωση του δέρματος, αλλά απαιτούν μεγαλύτερο χρόνο ανάρρωσης. Τα μη επεμβατικά λέιζερ προσφέρουν εναλλακτική με μικρότερους χρόνους ανάρρωσης, αν και απαιτούν περισσότερες συνεδρίες. Τα χημικά peeling, ανάλογα με το βάθος τους, μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση των ουλών ακμής μέσω της διέγερσης του κολλαγόνου.

Τέλος, πρόσθετες θεραπείες, όπως τα ενέσιμα fillers μαλακών ιστών, προσφέρουν βελτίωση σε επιλεγμένες ουλές που δεν ανταποκρίνονται στις άλλες μεθόδους. Σε συνδυασμό με τις προηγούμενες θεραπείες, τα fillers ενισχύουν τον όγκο στις ουλές, εξομαλύνοντας την υφή του δέρματος. Έτσι, μια εξατομικευμένη και συνδυαστική προσέγγιση μπορεί να παρέχει τα βέλτιστα αποτελέσματα.

Είναι πιθανό κάποιος να έχει βρεθεί σε συζητήσεις για την ακμή και να έχει ακούσει ορισμένες απόψεις, οι οποίες θεωρούνται σωστές αν και απέχουν πολύ από την αλήθεια. Ορισμένοι από τους μύθους για την ακμή αλλά και το τι ισχύει πραγματικά είναι:

Μύθος 1: Η βρώμικη επιδερμίδα προκαλεί ακμή. 

Η αλήθεια: Η ακμή δεν προκαλείται από έλλειψη καθαριότητας. Το πλύσιμο του προσώπου δύο φορές την ημέρα είναι περισσότερο από αρκετό για να αφαιρεθούν τα βακτήρια και το επιφανειακό σμήγμα.

Μύθος 2: Η ακμή επηρεάζει μόνο άτομα με λιπαρό δέρμα. 

Η αλήθεια: Άτομα με όλους τους τύπους δέρματος μπορεί να υποφέρουν από ακμή. Όλοι οι τύποι δέρματος μπορούν να εμφανίσουν σπυράκια, μαύρα στίγματα και φλύκταινες.

Μύθος 3: Η ακμή θα φύγει από μόνη της, οπότε δεν χρειάζεται να την αντιμετωπίσεις. 

Η αλήθεια: Η ακμή είναι χρόνια, που σημαίνει ότι μπορεί να διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι μια κατάσταση που υπάρχει στο δέρμα κάτω από την επιφάνεια.

Μύθος 4: Η οδοντόκρεμα μπορεί να καθαρίσει ένα σπυράκι. 

Η αλήθεια: Η οδοντόκρεμα και άλλα είδη οικιακής χρήσης δεν είναι ασφαλή για το δέρμα. Τα φθοριούχα στην οδοντόκρεμα μπορούν ακόμη και να επιδεινώσουν την ακμή. Προτίμησε μια τοπική θεραπεία που περιέχει σαλικυλικό οξύ. Το δέρμα σου θα σε ευχαριστεί μακροπρόθεσμα.

Μύθος 5: Δεν υπάρχει πρόβλημα αν σπας τα σπυράκια σου με ασφάλεια. 

Η αλήθεια:  Αυτό δεν είναι ποτέ καλή ιδέα. Το να σπας τα σπυράκια προκαλεί φλεγμονώδεις αντιδράσεις και μπορεί να εισάγει ακόμα περισσότερα βακτήρια στην περιοχή. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει σημάδια ακμής που δεν φεύγουν.

Μύθος 6: Η ακμή είναι απλώς ένα αισθητικό πρόβλημα. 

Η αλήθεια: Η ακμή μπορεί να έχει μακροχρόνιες συνέπειες στον τρόπο που αισθάνεσαι για τον εαυτό σου. Αν δεν αντιμετωπιστεί ή δεν διαχειριστεί σωστά, μπορεί να αφήσει μόνιμες ουλές.

Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Πατρών, η Δρ. Σ. Ζάχου ξεκίνησε την ειδικότητά της σε κορυφαίες δερματολογικές κλινικές της Γερμανίας και την ολοκλήρωσε στο Νοσοκομείο Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων Ανδρέας Συγγρός έχοντας έρθει σε επαφή με περιστατικά από όλο το εύρος της ειδικότητας της Δερματολογίας.

Η εξειδίκευσή της συνεχίστηκε με την απόκτηση Master στην Αισθητική Ιατρική αλλά και Μεταπτυχιακό από τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με θέμα τη δερματοσκόπηση, αναγνώριση και θεραπευτική προσέγγιση όγκων δέρματος.

Παράλληλα όλα αυτά τα χρόνια έχει έντονη παρουσία σε εγχώρια και διεθνή συνέδρια, δημοσιεύει επιστημονικά άρθρα αλλά είναι και ενεργό μέλος της ΕΔΑΕ, ΕΕΔΧ, HDS, IDS, EADV, EADO. Από το 2023 είναι Διευθύντρια του τμήματος Σπίλων και Όγκων Δέρματος στο Ιατρικό Παλαιού Φαλήρου.

Μελάνωμα

Χαρτογράφηση σπίλων

Βασικοκυτταρικό Καρκίνωμα

Ακμή

Μυκητιάσεις

Μυρμηγκιές