Κονδυλώματα

Τα Κονδυλώματα είναι ένα από τα πλέον συνηθέστερα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα ( ΣΜΝ ) και οφείλονται στον ιό HPV ή ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, ο οποίος περιλαμβάνει πάνω από 150 στελέχη. 

Ως ΣΜΝ τα Κονδυλώματα μεταδίδονται κατά την σεξουαλική επαφή και προσβάλλουν και τα δύο φύλα. Ωστόσο στατιστικά διαγιγνώσκονται περισσότερα περιστατικά ανάμεσα στον γυναικείο πληθυσμό, νοσούν 6 στις 10 γυναίκες, σε σχέση με τον ανδρικό. Σύμφωνα με ιατρικές μελέτες, το 70% των σεξουαλικών επαφών χωρίς προφυλακτικό ενδέχεται να οδηγήσει σε μόλυνση από τον ιό και μάλιστα η πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών θα είναι σε νεαρή ηλικία, συνήθως πριν τα 27 έτη. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι περίπου το 60 – 70% του πληθυσμού θα προσβληθεί από τον ιό.

Η παρούσα σελίδα, λοιπόν, είναι αφιερωμένη στα Κονδυλώματα, προκειμένου να παρουσιάσει συνολικά το συγκεκριμένο Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα, να εξηγήσει τι είναι, πώς προκαλείται, ποιες είναι οι διαφορετικές μορφές με τις οποίες συναντάται, πώς μπορεί κάποιος να προφυλαχτεί καθώς και ποιες μορφές θεραπείας υπάρχουν για να αντιμετωπιστεί. Οι πληροφορίες έχουν στόχο να ενημερώσουν, έτσι ώστε να συμβάλουν στην πρόληψη αλλά και στην κινητοποίηση κάποιου ασθενούς για πιο έγκαιρη διάγνωση. 

Τι είναι τα κονδυλώματα

Τα Κονδυλώματα είναι μαλακοί μικροί όγκοι που μοιάζουν με θηλώματα σε αποχρώσεις ροζ, καφέ ή στο χρώμα του δέρματος. Καθώς πρόκειται για το πιο συχνό σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα που προσβάλλει και τον γυναικείο αλλά και τον ανδρικό πληθυσμό, εμφανίζονται κυρίως στην πρωκτογεννητική περιοχή, δηλαδή στα γεννητικά όργανα και στην περιπρωκτική περιοχή. Ωστόσο σε πιο σπάνιες περιπτώσεις τα Κονδυλώματα μπορεί να εντοπιστούν και στην περιοχή της γλώσσας ή στα χείλη. Το ΣΜΝ αυτό οφείλεται σε ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων ή αλλιώς HPV, ο οποίος συνολικά αποτελείται από 150 στελέχη.

Κονδυλώματα: ποια είναι τα συμπτώματα

Τα Κονδυλώματα θυμίζουν πολύ σε όψη μία κρεατοελιά ή γενικά τα διάφορα θηλώματα που εμφανίζονται στον οργανισμό. Μάλιστα η ομοιότητα συνεχίζεται και στους διάφορους χρωματισμούς, αφού τα Κονδυλώματα συνήθως έχουν είτε ροζ ή καφέ χρώμα είτε απλά το χρώμα του δέρματος. Μπορεί να εμφανιστούν εσωτερικά ή και εξωτερικά και το μέγεθός τους ποικίλει ανάλογα την περίπτωση.
Πώς να αναγνωρίσετε τα Κονδυλώματα; Αυτό θα είναι περίπλοκο, καθώς στις αρχές δεν παρατηρούνται συγκεκριμένα ή ανησυχητικά συμπτώματα από τα Κονδυλώματα, όπως έντονος πόνος, που θα θορυβήσουν τον εκάστοτε ασθενή. Συνήθως, υπάρχει ήπιος κνησμός και ήπιος καύσος. Σε πιο προχωρημένες, ωστόσο περιπτώσεις ενδέχεται να υπάρχει ακόμα και αιμορραγία στα σημεία που εντοπίζονται οι βλάβες του δέρματος.

Οι τύποι των κονδυλωμάτων

Τα Κονδυλώματα είναι εφικτό να κατηγοριοποιηθούν με ποικίλους τρόπους ανάλογα με το τι επιθυμεί κάποιος να εξετάσει κάθε φορά. Έτσι, ανάλογα με το στέλεχος του HPV που τα προκάλεσε χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τα κονδυλώματα χαμηλού κινδύνου και τα κονδυλώματα υψηλού κινδύνου. Πιο αναλυτικά, συγκεκριμένοι μόνο υποτύποι του Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων όταν προσβάλουν τον ανθρώπινο οργανισμό μπορούν να προκαλέσουν Κονδυλώματα. Οι τύποι HPV 6 και 11 ευθύνονται για την πρόκληση της πλειοψηφίας των γεννητικών κονδυλωμάτων (95%) και είναι χαμηλού κινδύνου καθώς τα Κονδυλώματα που προκύπτουν από αυτούς είναι ασυμπτωματικά, ενώ οι τύποι HPV 16, 18, 31, 33 και 35,45, 52, 58 μπορούν σπανιότερα να προκαλέσουν κονδυλώματα, ωστόσο αυτοί οι τύποι συνήθως συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο για την ανάπτυξη καρκίνου, ειδικά τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
Ακόμα, ένας επιπλέον διαχωρισμός αφορά το σημείο εμφάνισής τους. Έτσι, γίνεται λόγος για εσωτερικά και εξωτερικά Κονδυλώματα. Όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό από την ονομασία τους, τα εσωτερικά Κονδυλώματα εντοπίζονται σε περιοχές μέσα στο ανθρώπινο σώμα, όπως εντός του γυναικείου κόλπου. Αντίθετα τα εξωτερικά Κονδυλώματα εμφανίζονται πάνω στο δέρμα, σε περιοχές όπως τα ανδρικά γεννητικά όργανα και στην περιπρωκτική περιοχή.
Τέλος, τα Κονδυλώματα είναι εφικτό να έχουν διαφορετικές κλινικές δομές. Με βάση αυτό, λοιπόν, προκύπτει ο διαχωρισμός τους σε επίπεδα ή οξυτενή Κονδυλώματα.

Τα οξυτενή κονδυλώματα, γνωστά και ως γεννητικά κονδύλωματα, προκαλούνται από τον Ιό των Ανθρώπινων Θηλωμάτων και συγκεκριμένα από τους υποτύπους 6 και 11. Εμφανίζονται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και μπορεί να είναι εσωτερικά ή εξωτερικά και να έχοντας επίπεδη μορφή είτε ανάγλυφη, θυμίζοντας εκβλάστηση. Σε κάθε περίπτωση δεν θα έπρεπε να δημιουργούν περισσότερη ανησυχία από το αναμενόμενο καθώς είναι στην πλειονότητά τους ασυμπτωματικά και καλοήθη, χωρίς να μετατρέπονται σε καρκίνο. 

Τα εξωτερικά κονδυλώματα είναι μικρές μάζες ιστού σε αποχρώσεις ροζ και καφέ που θυμίζουν κρεατοελιά και εμφανίζονται στο δέρμα στην περιοχή του πρωκτού και των γεννητικών οργάνων, για παράδειγμα στην περίπτωση των αντρών στα γεννητικά τους όργανα και στις γυναίκες στην περιοχή του κόλπου ή επιφανειακά σε άλλα σημεία του ανθρώπινου σώματος όπως η στοματική κοιλότητα.

Αυτά τα κονδυλώματα είναι κατά κύριο λόγο ασυμπτωματικά και ανώδυνα, και συχνά ανιχνεύονται τυχαία κατά τη διάρκεια προληπτικών εξετάσεων του δέρματος από ειδικό ιατρό Δερματολόγο. Παρόλα αυτά, μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία όταν πρωτοεμφανιστούν ή αλλάξει η εμφάνισή τους, ως προς το χρώμα, το μέγεθος ή τη σύσταση. Η φύση τους είναι συνήθως καλοήθης, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί περαιτέρω εξέταση ή θεραπεία, ειδικά αν υπάρχει υποψία κακοήθειας, ανάλογα με το στέλεχος του HPV το οποίο τα έχει προκαλέσει.

Ο HPV είναι ο Ιός των Ανθρώπινων Θηλωμάτων και περιλαμβάνει πάνω από 150 στελέχη, καθένα από τα οποία έχει διαφορετικές ιδιότητες και προσβάλει διαφορετικό κάθε φορά μέρος του ανθρώπινου σώματος. Από τους υποτύπους του HPV 40 στελέχη προσβάλουν συγκεκριμένα τη γεννητική περιοχή του ατόμου. Ανάλογα, λοιπόν, με το αν τα στελέχη αυτά οδηγούν ή όχι σε προκαρκινικές αλλοιώσεις διακρίνονται σε στελέχη υψηλού και χαμηλού κινδύνου.
Τα Κονδυλώματα είναι ένα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα το οποίο προσβάλει μεγάλο μέρος τόσο του ανδρικού όσο και του γυναικείου πληθυσμού και προκαλούνται από συγκεκριμένα στελέχη του HPV. Πιο αναλυτικά, για το 95% των Κονδυλωμάτων ευθύνονται τα στελέχη 6 και 11 τα οποία είναι χαμηλού κινδύνου κι έτσι τα κονδυλώματα παραμένουν ασυμπτωματικά. Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις Κονδυλώματα προκαλούνται και από τους υποτύπους του HPV 16, 18, 31, 33 και 35,45, 52, 58, οι οποίοι καθώς είναι στελέχη υψηλού κινδύνου ενδέχεται να οδηγήσουν σε καρκίνο.

Γίνεται, λοιπόν, εύκολα αντιληπτό γιατί υπάρχει σύγχυση μεταξύ HPV και Κονδυλωμάτων. Θα πρέπει ωστόσο να καταστεί σαφές ότι τα Κονδυλώματα προκαλούνται μόνο από τον HPV, ο HPV όμως δεν προκαλεί μόνο Κονδυλώματα.

«Πώς κολλάνε τα Κονδυλώματα λοιπόν;» είναι μία από τις πιο χαρακτηριστικές ερωτήσεις που βασανίζουν την πλειονότητα του κόσμου. Τα κονδυλώματα μεταδίδονται κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής με ένα μολυσμένο άτομο. Είναι μάλιστα το πιο διαδεδομένο Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα (ΣΜΝ) το οποίο προκαλούν ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV), ιδίως οι τύποι 6 και 11.

Τα κονδυλώματα εκδηλώνονται ως μικρά θηλώματα σε ροζ ή καφέ χρώμα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, τόσο σε άνδρες όσο και γυναίκες, συμπεριλαμβανομένου του αιδοίου, του κόλπου, του τραχήλου της μήτρας, του πέους ή του πρωκτού.

Η μετάδοση των κονδυλωμάτων γίνεται μέσω της άμεσης επαφής δέρμα με δέρμα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής δραστηριότητας, που περιλαμβάνει κολπικό, πρωκτικό ή στοματικό σεξ. Είναι ζωτικής σημασίας να σημειωθεί ότι ενώ η χρήση προφυλακτικού μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο μετάδοσης, δεν παρέχει πλήρη προστασία καθώς δεν καλύπτονται από το προφυλακτικό πλήρως όλες οι περιοχές των γεννητικών οργάνων.

Οι τακτικές προληπτικές εξετάσεις, η ανοικτή επικοινωνία με τους σεξουαλικούς συντρόφους και ο εμβολιασμός κατά του HPV έχουν ζωτική σημασία στην πρόληψη και τον έλεγχο της μετάδοσης των κονδυλωμάτων.

Η πρόληψη των περιλαμβάνει κυρίως στρατηγικές για τη μείωση του κινδύνου προσβολής από τον ιό των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV), υποτύποι του οποίου ευθύνονται για αυτή τη σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη (ΣΜΝ).

Ο εμβολιασμός κατά του HPV αποτελεί το βασικότερο προληπτικό μέτρο, καθώς προστατεύει από τα στελέχη του HPV που συνδέονται συχνότερα με τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων και σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις οδηγούν σε καρκίνο.

Επιπλέον, πρέπει να τονιστεί ότι η άσκηση ασφαλούς σεξ, συμπεριλαμβανομένης της συνεπούς και σωστής χρήσης προφυλακτικού κατά την κολπική, πρωκτική και στοματική επαφή, μπορεί να συμβάλλει στη μείωση του κινδύνου μετάδοσης. Ωστόσο, το προφυλακτικό δεν καλύπτει επαρκώς την περιοχή των γεννητικών οργάνων με αποτέλεσμα να μην είναι πλήρως αποτελεσματικός τρόπος προστασίας.

Ακόμα μία λύση είναι ο περιορισμός του αριθμού των σεξουαλικών συντρόφων. Όσο πιο συχνά κάποιος επιλέγει έναν νέο ερωτικό σύντροφο τόσο πιο εύκολο είναι να έρθει σε επαφή με κάποιον που νοσεί ήδη από Κονδυλώματα.

Φυσικά δε θα πρέπει να ξεχνάμε τις τακτικές εξετάσεις για ΣΜΝ για προληπτικούς λόγους, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων HPV. Οι εξετάσεις αυτές θα πρέπει να γίνονται όταν συνιστώνται από τον εκάστοτε ιατρό του κάθε ατόμου είτε σε τακτά χρονικά διαστήματα καθώς μπορούν να βοηθήσουν στην έγκαιρη ανίχνευση και θεραπεία των Κονδυλωμάτων αλλά και κάθε Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενου Νοσήματος.

Τέλος, σημαντική θέση στους τρόπους με τους οποίους κάποιος μπορεί να προστατευτεί κατέχει η ανοικτή και ειλικρινής επικοινωνία με τους σεξουαλικούς συντρόφους σχετικά με την κατάσταση της υγείας του καθενός. Έτσι ώστε αν κάποιος από τους δύο νοσεί από Κονδυλώματα να προσπαθήσουν να μειώσουν περαιτέρω τον κίνδυνο μετάδοσης τους.

Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Lancet Global Health» ένας στους τρεις άντρες ηλικίας άνω των 15 ετών έχουν μολυνθεί με 1 υποτύπο HPV τουλάχιστον και οι περισσότεροι από αυτούς είναι ασυμπτωματικοί. Γίνεται, λοιπόν, εύκολα αντιληπτό ότι τα Κονδυλώματα είναι όχι απλά το συνηθέστερο ΣΜΝ αλλά και άκρως διαδεδομένα στον ανδρικό πληθυσμό. Στη σεξουαλική επαφή με συχνές εναλλαγές συντρόφων ελλοχεύει ο κίνδυνος να έρθει κάποιος σε επαφή με άτομο που νοσεί και έτσι να μεταδοθεί το νόσημα.

Τα Κονδυλώματα στους άντρες εμφανίζονται κατά κύριο λόγο εξωτερικά στις πρωκτογεννητικές περιοχές (πέος, όρχεις, πρωκτός) και θυμίζουν θηλώματα. Καθώς, λοιπόν, δεν εκδηλώνονται συμπτώματα, συνίσταται να γίνονται προληπτικές ιατρικές εξετάσεις έτσι ώστε να μπορεί ο ειδικός ιατρός να προβεί σε διάγνωση και να θεραπεύσει κατάλληλα το νόσημα αυτό.

Μία από τις περιοχές εμφάνισης κονδυλωμάτων στους άνδρες είναι το πέος. Συγκεκριμένα κατά μήκος του πέους αλλά και στη βάλανο παρατηρούνται αλλοιώσεις που θυμίζουν θηλώματα σε ροζ, καφέ αποχρώσεις ή είναι χρώμα του δέρματος, τα οποία τείνουν να ομαδοποιούνται, αυτά είναι τα κονδυλώματα πέους. Ο τρόπος μετάδοσης είναι η σεξουαλική επαφή, είτε κολπικά, είτε στοματικά, είτε πρωκτικά, με μολυσμένο άτομο. Βασικός τρόπος πρόληψης πέρα από τη μη συχνή εναλλαγή συντρόφων είναι ο εμβολιασμός. Το προφυλακτικό κρίνεται απαραίτητο σε κάθε συνεύρεση ωστόσο στην περίπτωση των κονδυλωμάτων δεν προσφέρει πλήρη προστασία, καθώς μέρος των γεννητικών οργάνων παραμένει εκτεθειμένο. Καθώς στην πλειονότητα τους τα κονδυλώματα πέους είναι ασυμπτωματικά, το άτομο οφείλει να απευθυνθεί άμεσα σε ιατρό αν παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό. Με τις κατάλληλες εξετάσεις θα διαγνωστεί το πρόβλημα και θα οριστεί και η ανάλογη θεραπεία για την αντιμετώπισή του.

Τα κονδυλώματα όρχεων είναι λιγότερο συχνά στους άνδρες σε σχέση με τα κονδυλώματα πέους και τα κονδυλώματα πρωκτού. Ωστόσο και πάλι μέσω της σεξουαλικής επαφής με άτομο που νοσεί ήδη μπορεί να μεταδοθούν τα κονδυλώματα. Για το ΣΜΝ αυτό ευθύνονται συγκεκριμένα στελέχη του Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ασυμπτωματικά θηλώματα σε αποχρώσεις ροζ και καφέ. Σε σπάνιες περιπτώσεις ενδέχεται να εμφανιστούν καρκινικές αλλοιώσεις αν το στέλεχος HPV που ευθύνεται είναι υψηλού κινδύνου. Ο εμβολιασμός, η μη συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων και οι προληπτικές ιατρικές εξετάσεις είναι απαραίτητα για την πρόληψη των Κονδυλωμάτων. Σε περιπτώσεις που το άτομο παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό θα πρέπει άμεσα να απευθυνθεί σε ειδικό και έμπειρο γιατρό προκειμένου να προχωρήσει σε εξετάσεις για να διαγνώσει αλλά και να θεραπεύσει αν χρειαστεί τον ασθενή.

Το 80% των γυναικών, σύμφωνα με μελέτες, νοσούν από Κονδυλώματα, το πιο διαδεδομένο Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα (ΣΜΝ) των τελευταίων χρόνων, το οποίο προκαλείται από συγκεκριμένα στελέχη του HPV, του Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων. Τα κονδυλώματα στις γυναίκες σε αρχικό στάδιο, όπως και στους άνδρες, είναι ασυμπτωματικά και για αυτό πολλά άτομα νοσούν χωρίς να το γνωρίζουν. Στις γυναίκες τα κονδυλώματα μπορεί να είναι εσωτερικά στον κόλπο ή εξωτερικά στο αιδοίο, στον πρωκτό και την περιπρωκτική περιοχή. Η μετάδοση γίνεται κατά τη σεξουαλική επαφή, κολπικά, στοματικά, πρωκτικά, ακόμα και με την επαφή των γεννητικών περιοχών. Για τον λόγο αυτό είναι σημαντικό να γίνεται σωστή ενημέρωση και πρόληψη. Οι παραδοσιακές μέθοδοι προφύλαξης δεν προσφέρουν ολοκληρωμένη προστασία από τη μετάδοση των Κονδυλωμάτων, για αυτό θα πρέπει να προσέχει αρκετά το κάθε άτομο στην επιλογή ερωτικών συντρόφων. Βασικότερος τρόπος πρόληψης ωστόσο είναι το εμβόλιο του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV).

Τα στελέχη του HPV 6 και 11 ευθύνονται κατά κύριο λόγο για τα Κονδυλώματα κόλπου στις γυναίκες, τα οποία σπάνια οδηγούν σε καρκίνο. Σε αρχικό στάδιο τα κονδυλώματα στον κόλπο είναι μικρά και μοιάζουν με θηλώματα, τις γνωστές σε όλους κρεατοελιές. Το χρώμα τους μπορεί να διαφέρει μεταξύ ροζ και καφέ αποχρώσεων αλλά κάποια είναι απλά στο χρώμα του δέρματος. Μεταδίδονται κατά τη σεξουαλική επαφή με σύντροφο που νοσεί ήδη από Κονδυλώματα και ακόμα και η χρήση προφυλακτικού δεν παρέχει ολοκληρωμένη προστασία. Ο περιορισμός των ερωτικών συντρόφων και κατά κύριο λόγο ο εμβολιασμός είναι οι πιο αποτελεσματικοί τρόποι προστασίας του ατόμου. Η διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία γίνονται από τον αρμόδιο ιατρό, ο οποίος θα αναλάβει και την αποπεράτωσή τους.

Γυναίκες οι οποίες είναι ή έχουν υπάρξει σεξουαλικά ενεργές είναι πολύ πιθανό να εμφανίσουν κάποια HPV λοίμωξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να εμφανιστούν Κονδυλώματα αιδοίου. Συνήθως είναι εξωτερικά σχηματίζοντας ένα σύμπλεγμα σαν κουνουπίδι στο χρώμα του δέρματος ή λίγο πιο σκούρο, αλλά ενδέχεται να είναι και εσωτερικά. Συνηθέστεροι τρόποι μετάδοσής τους είναι η σεξουαλική επαφή με μολυσμένο άτομο και η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων καθώς ακόμα και η χρήση προφυλακτικού δεν προσφέρει ολοκληρωμένη προστασία αφήνοντας μέρος των γεννητικών οργάνων εκτεθειμένο. Η διάγνωση των κονδυλωμάτων αιδοίου γίνεται είτε με κολποσκόπηση, είτε με τεστ ΠΑΠ είτε ακόμα και με το τεστ του οξικού οξέος. Σε περιπτώσεις που κάποιο δείγμα προκαλεί ανησυχία γίνεται άμεσα βιοψία. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα Κονδυλώματα αιδοίου είναι ασυμπτωματικά ενδέχεται ωστόσο να προκαλέσουν φαγούρα, αιμορραγία και πόνο, ενώ η θεραπεία που θα ακολουθηθεί ποικίλει και αποφασίζεται από τον θεράποντα ιατρό ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση του ασθενούς. 

Τα Κονδυλώματα πρωκτού έχουν την τυπική εμφάνιση των Κονδυλωμάτων, μοιάζουν με θηλώματα ροζ ή καφέ αποχρώσεων. Εντοπίζονται στην περιπρωκτική περιοχή αλλά και εσωτερικά του πρωκτού και μεταδίδονται κατά κύριο λόγο με το πρωκτικό σεξ. Άλλα πιθανά αίτια μετάδοσής τους είναι η συχνή εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, τα ερωτικά βοηθήματα καθώς και οποιαδήποτε πράξη σεξουαλικής φύσης λαμβάνει χώρα στην περιοχή αυτή. Στη μετάδοση των Κονδυλωμάτων πρωκτού θα πρέπει να τονίσουμε ότι η χρήση του προφυλακτικού δεν παρέχει πλήρη προστασία καθώς μέρος της γεννητικής περιοχής παραμένει ακάλυπτο. Τα Κονδυλώματα πρωκτού συνήθως μπορεί ο ασθενής να τα καταλάβει καθώς εκκρίνουν υγρά, δημιουργούν αίσθημα έντονου κνησμού και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πιθανό να γίνονται αντιληπτά και με την αφή, καθώς έχουν μεγαλώσει αρκετά. Για τη διάγνωση τους απαιτείται πρωκτοσκόπηση και στη συνέχεια ο ειδικός ιατρός θα αποφασίσει για την ορθότερη θεραπευτική προσέγγιση.

Τα κονδυλώματα στο στόμα προκαλούνται από στελέχη του HPV του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων και συγκεκριμένα τα στελέχη 6 και 11. Η μετάδοση του ιού γίνεται κατά κύριο λόγο κατά τη διάρκεια του στοματικού έρωτα με φορέα και εισέρχεται στον οργανισμό μέσω των αμυχών της γλώσσας αλλά και της στοματικής κοιλότητας γενικότερα. Θα πρέπει για ακόμα μία φορά να σημειωθεί ότι το προφυλακτικό δεν προσφέρει ολοκληρωμένη προστασία από τον ιό καθώς δεν καλύπτει όλη την περιγεννητική περιοχή του πέους.

Κονδυλώματα στα χείλη, κονδυλώματα στη γλώσσα αλλά και στον ουρανίσκο είναι κάποια από τα πιο πιθανά σημεία εμφάνισης κονδυλωμάτων στο στόμα, τα οποία είναι κατά κύριο λόγο ασυμπτωματικά και στην πλειονότητά τους είναι μη καρκινογόνα καθώς προκαλούνται από στελέχη χαμηλού κινδύνου.

Συγκεκριμένα στελέχη του HPV ( Ιός των Ανθρώπινων Θηλωμάτων) προκαλούν τα Κονδυλώματα, τα οποία μεταδίδονται μέσω της σεξουαλικής επαφής. Μάλιστα, σύμφωνα με τα δεδομένα των τελευταίων χρόνων τα Κονδυλώματα αποτελούν το συνηθέστερο Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα.

Το γεγονός ότι τα ίδια τα Κονδυλώματα θυμίζουν θηλώματα του δέρματος, τις γνωστές σε όλους κρεατοελιές, και είναι κατά κύριο λόγο ασυμπτωματικά έχει σαν αποτέλεσμα να μην γίνεται άμεσα αντιληπτό από τον ίδιο τον ασθενή ότι νοσεί από αυτό το ΣΜΝ.

Στο σημείο αυτό αξίζει να τονιστεί η αξία της πρόληψης και της σωστής ενημέρωσης προκειμένου να μπορεί το εκάστοτε άτομο να προστατευτεί και να μη νοσήσει. Εξίσου σημαντική ωστόσο είναι και η πραγματοποίηση εξετάσεων σε τακτά χρονικά διαστήματα για προληπτικούς λόγους.

Σε περίπτωση που το άτομο παρατηρήσει κάτι ανησυχητικό οφείλει να απευθυνθεί στον αρμόδιο ιατρό άμεσα. Η διάγνωση των κονδυλωμάτων γίνεται συνήθως με κλινική εξέταση από έναν Δερματολόγο.

Αρχικά, ο γιατρός εξετάζει προσεκτικά την περιοχή του κονδυλώματος για να αξιολογήσει τα χαρακτηριστικά του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται το δερματοσκόπιο, ένα εργαλείο που επιτρέπει στον γιατρό να εξετάσει πιο λεπτομερώς τη δομή του κονδυλώματος. Η δερματοσκοπική εικόνα μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης.

Σε περιπτώσεις αμφιβολίας ή υποψίας κακοήθειας, μπορεί να προταθεί η διενέργεια βιοψίας της βλάβης, προκειμένου να διαπιστωθεί η φύση της και να οριστεί η κατάλληλη θεραπεία.

Από τη στιγμή της διάγνωσης και μετά είναι λογικό ένας ασθενής να ενδιαφέρεται για το πώς φεύγουν τα κονδυλώματα με φυσικό τρόπο, αν φεύγουν μόνα τους και γενικά ποια είναι η θεραπεία για τα κονδυλώματα.  

Για ένα τόσο συχνό Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα θα ήταν σημαντικό να σημειωθεί αλλά και να τονιστεί η σημασία της ενημέρωσης και της πρόληψης πριν από οτιδήποτε άλλο. Ενημερωθείτε από τον γιατρό σας για όσα χρειάζεται να γνωρίζετε σχετικά με τα Κονδυλώματα έτσι ώστε να μπορέσετε να προστατέψετε τον εαυτό σας αλλά και τον ή την σύντροφό σας.

Για όσους νοσούν, όμως, από αυτό το ΣΜΝ και έχουν διαγνωστεί από τον αρμόδιο ιατρό υπάρχουν 4 πιθανές θεραπείες. Η κατάλληλη θεραπεία αποφασίζεται από τον υπεύθυνο ιατρό ο οποίος ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση που εμφανίζει ο ασθενής. Οι θεραπείες κονδυλωμάτων είναι η Κρυοθεραπεία, η Διαθερμοπηξία, η Χειρουργική Αφαίρεση Κονδυλωμάτων για περιπτώσεις ασθενών που κάποια άλλη θεραπεία δεν τους βοήθησε και η Φαρμακευτική Αγωγή, κυρίως κάποια κρέμα για κονδυλώματα. 

Η Κρυοθεραπεία είναι μια ελάχιστα επεμβατική και σχετικά ασφαλής ιατρική  πράξη κατά την οποία εφαρμόζεται υγρό άζωτο για να παγώσει και να καταστρέψει την περιοχή που υπάρχουν τα κονδυλώματα. Πρόκειται για μια μέθοδο που η αποτελεσματικότητα της εξαρτάται από την εμπειρία του ιατρού καθώς διαφορετικοί χρόνοι και κύκλοι ψύξης έχουν διαφορά στην αποτελεσματικότητα αλλά και στην εμφάνιση ανεπιθύμητων παρενεργειών.

Το υγρό άζωτο είτε ψεκάζεται ανοιχτά με ειδική συσκευή, είτε εφαρμόζεται άμεσα στη βλάβη μέσω βαμβακοφόρου στυλέου. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να εμφανιστούν είναι κοκκινίλα (ερύθημα), εφελκίδα (κρούστα) η οποία αποκολλάται σε λίγες μέρες, υποχρωμία σε σκούρα δέρματα και ουλή.

Η διαθερμοπηξία ή ηλεκτροκαυτηρίαση είναι μια άκρως εξειδικευμένη θεραπευτική τεχνική που χρησιμοποιεί χαμηλής τάσης ηλεκτρικό ρεύμα με σκοπό την καταστροφή του παθολογικού ιστού. Πριν την εφαρμογή της διαθερμοπηξίας γίνεται τοπική αναισθησία είτε με την μορφή αναισθητική κρέμας είτε ένεσης, προκειμένου να είναι η διαδικασία εντελώς ανώδυνη.

Η διαθερμοπηξία είναι μια γρήγορη διαδικασία με σχετικά μικρές πιθανότητες ανεπιθύμητων παρενεργειών όπως είναι η ερυθρότητα, το πρήξιμο, η λοίμωξη και η ουλή. Μετά την επέμβαση, η περιοχή μπορεί να καλυφθεί με επίδεσμο και χορηγούνται οδηγίες για τη φροντίδα της περιοχής, όπως η αποφυγή έκθεσης στον ήλιο και η χρήση ειδικών κρεμών ή αντισηπτικών.

Η χειρουργική αφαίρεση προτιμάται όταν τα κονδυλώματα υποτροπιάζουν μετά από αντιμετώπιση με άλλες θεραπευτικές μεθόδους. Πιο συγκεκριμένα, μεγάλου μεγέθους κονδυλώματα στο πέος, τον κόλπο ή γύρω από τον πρωκτό μπορούν να αφαιρεθούν με χειρουργική επέμβαση, δηλαδή ο ειδικός ιατρός να τα αφαιρέσει με χειρουργικό νυστέρι.

Ο χρόνος ανάρρωσης μετά από αυτή την διαδικασία εξαρτάται από την θέση και τον αριθμό των κονδυλωμάτων. Η επούλωση διαρκεί 2 έως 4 εβδομάδες, ωστόσο κάποιος μπορεί να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες συνήθως μετά από 1-3 ημέρες. Οι επιπλοκές που μπορεί να συμβούν είναι ουλοποίηση ( διαδικασία επούλωσης), μικρή αιμορραγία, λοίμωξη, μετεγχειρητικός πόνος ώστε να χρειαστεί ο ασθενής να πάρει αναλγητικά φάρμακα για κάποιες ημέρες μετά τη χειρουργική αφαίρεση των κονδυλωμάτων.

Τα κονδυλώματα είναι εφικτό να αντιμετωπιστούν με φαρμακευτικά σκευάσματα, καθώς υπάρχουν 2 κατηγορίες τοπικών θεραπειών για τα κονδυλώματα οι οποίες χρησιμοποιούνται συνήθως σε λιγότερες από 5 βλάβες και μάλιστα μικρούς μεγέθους. Αρχικά υπάρχουν οι κυτταρο-καταστροφικές θεραπείες, οι οποίες καταστρέφουν απευθείας τον ιστό του κονδυλώματος και  έπειτα υπάρχουν οι ανοσο-μεσολαβούμενες θεραπείες που λειτουργούν μέσω του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς για την εξάλειψη του κονδυλώματος.

Τα φαρμακευτικά αυτά σκευάσματα ορισμένες φορές εφαρμόζονται από τον θεράποντα Δερματολόγο και άλλες από τον ασθενή στο σπίτι του. Έτσι η ποδοφυλλοτοξίνη, η ιμικουιμόδη, οι συνεκατεχίνες και η τοπική ιντερφερόνη μπορούν να εφαρμοστούν από τον ίδιο τον ασθενή, ενώ αντίθετα το τριχλωροξικο οξύ (TCA) χρησιμοποιείται από τον θεράποντα ιατρό στο ιατρείο του.  Συνήθως χρησιμοποιείται TCA συγκέντρωσης 80-90% και εφαρμόζεται στην επιφάνεια του κονδυλώματος με βαμβακοφόρο στυλέο, με ιδιαίτερη προσοχή να μην επηρεαστεί ο γύρω υγιής ιστός.

Τα κονδυλώματα είναι μια σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη (ΣΜΝ) που προκαλείται από ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV), ιδίως τους υποτύπους 6 και 11. Εμφανίζονται συνήθως ως μικρά μεμονωμένα θηλώματα ή συστάδες στην περιοχή των πρωκτογεννητικών περιοχών και είναι συνήθως ασυμπτωματικά. Άλλα στελέχη του HPV μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε διάφορους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας, του πρωκτού και των γεννητικών οργάνων. 

Ο εμβολιασμός κατά του HPV είναι ένα κρίσιμο προληπτικό μέτρο για τη μείωση του κινδύνου τόσο των κονδυλωμάτων όσο και των καρκίνων που σχετίζονται με τον HPV και έχει παρατηρηθεί ότι τα εμβόλια αυτά είναι εξαιρετικά αποτελεσματικά στην προστασία από τα πιο κοινά στελέχη του HPV που προκαλούν κονδυλώματα και ορισμένους καρκίνους. Ο εμβολιασμός συνιστάται τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, ιδανικά πριν από την έναρξη της σεξουαλικής τους δραστηριότητας, καθώς παρέχει το μεγαλύτερο όφελος όταν χορηγείται πριν από την έκθεση στον ιό. 

Αυτή τη στιγμή παγκοσμίως διατίθενται 3 διαφορετικά εμβόλια, στην Ελλάδα ωστόσο μπορεί κάποιος να βρει μόνο δύο από αυτά τα HPV εμβόλια, το διδύναμο (HPV2) και το εννεαδύναμο (HPV9). Ανάλογα με την ηλικία του ατόμου καθορίζονται και οι δόσεις που πρέπει να λάβει έτσι ώστε να έχει χορηγηθεί αποτελεσματικά το εμβόλιο.

Τα Κονδυλώματα αποτελούν το πιο δημοφιλές Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενο Νόσημα των τελευταίων χρόνων και οφείλονται σε συγκεκριμένα στελέχη του Ιού των Ανθρώπινων Θηλωμάτων (HPV). Ωστόσο το κόστος για τη θεραπεία των κονδυλωμάτων δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια, καθώς εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Πιο αναλυτικά, αυτοί περιλαμβάνουν τον τρόπο αντιμετώπισης και το είδος της θεραπείας που επιλέγει ο ιατρός και ο ασθενής, τον αριθμό των κονδυλωμάτων που θα πρέπει να θεραπευτούν, τις περιοχές στις οποίες έχει εξαπλωθεί το νόσημα καθώς και την ανταπόκριση του ασθενή στη θεραπεία,  η οποία μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε επεμβατική. Μπορούμε ωστόσο να ορίσουμε μία μέση τιμή για τη θεραπεία των κονδυλωμάτων στην Ελλάδα για το 2024, η οποία ξεκινά από περίπου 50 ευρώ.

Απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής Πατρών η Δρ. Σ. Ζάχου ξεκίνησε την ειδικότητά της ως Δερματολόγος στη Γερμανία εργαζόμενη σε κορυφαίες κλινικές και αντιμετωπίζοντας περιστατικά όλου του εύρους της δερματολογίας.

Λίγα χρόνια αργότερα ολοκληρώνει την ειδικότητά της στο Νοσοκομείο Αφροδίσιων και Δερματικών Νόσων Ανδρέας Συγγρός και παράλληλα προχωρά και στην απόκτηση του Master της στην Αισθητική Ιατρική με εξειδίκευση στην δερματοσκόπηση, αναγνώριση και θεραπευτική προσέγγιση όγκων δέρματος.

Αποτελεί ενεργό μέλος της ΕΔΑΕ, ΕΕΔΧ, HDS, IDS, EADV, EADO και παίρνει μέρος σε εγχώρια και διεθνή συνέδρια που αφορούν την ειδικότητά της. Ήδη από το 2023 διατελεί Διευθύντρια του τμήματος Σπίλων και Όγκων Δέρματος στο Ιατρικό Παλαιού Φαλήρου.