Καρκίνος Δέρματος

Ο καρκίνος δέρματος είναι μία από τις πιο συνηθισμένες μορφές καρκίνου που προσβάλει μεγάλο μέρος του γυναικείου αλλά και ανδρικού πληθυσμού. Η σωστή ενημέρωση, η πρόληψη και η έγκαιρη αντιμετώπιση σε συνδυασμό με την επιλογή ενός εξειδικευμένου δερματολόγου με πολυετή εμπειρία πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο είναι απαραίτητα για την καλύτερη δυνατή πρόγνωση.

Στόχος της παρούσας σελίδας είναι να δοθεί ο ορισμός του καρκίνου του δέρματος καθώς επίσης και αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με το πώς μοιάζει, ποιοι τύποι καρκίνου δέρματος υπάρχουν, ποια είναι τα συμπτώματα, πώς γίνεται η διάγνωση, ποια είναι τα στάδια του καρκίνου του δέρματος και τέλος ποιες θεραπείες υπάρχουν ανάλογα με την εκάστοτε περίπτωση, προκειμένου κάποιος να σχηματίσει μία συνολική εικόνα γύρω από το θέμα αυτό.

Τι είναι ο καρκίνος δέρματος;

Ο καρκίνος του δέρματος είναι ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός καρκινικών κυττάρων δέρματος με αποτέλεσμα την δημιουργία όγκου, που προκαλείται λόγω της βλάβης στο DNA τους. Αυτό μπορεί να προκληθεί από γενετικές μεταλλάξεις, οι οποίες μπορεί να είναι είτε κληρονομικές είτε να αποκτηθούν κατά την διάρκεια ζωής ενός ατόμου, όπως μεταλλάξεις σε γονίδια που είναι υπεύθυνα για την προστασία του δέρματος από την υπεριώδη ακτινοβολία ή για την επιδιόρθωση του DNA, από την υπεριώδη ακτινοβολία από τον ήλιο (UV) ή ακόμα και από τεχνητές πηγές UV ακτινοβολίας, όπως το solarium.

Ο καρκίνος του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί με διαφορετικές μορφές και να έχει διαφορετικό σχήμα, χρώμα και μέγεθος, ανάλογα με την περίπτωση που παρουσιάζει ο εκάστοτε ασθενής. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες μορφές καρκίνου του δέρματος, οι οποίες εμφανίζονται με μεγαλύτερη συχνότητα.

1.     Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα: Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται συνήθως σαν μικρό, με λεία επιφάνεια, γυαλιστερό οζίδιο χρώματος λευκού είτε ροζ είτε ακόμα και κόκκινου, που μπορεί να έχει κεντρική εμβύθιση και ανυψωμένα περιφερικά όρια. Στην επιφάνεια του μπορεί να υπάρχουν αιμοφόρα αγγεία. Συνήθως οι ασθενείς το περιγράφουν σαν ένα σπυράκι ή πληγή που δεν επουλώνει. Εμφανίζεται συχνότερα στο πρόσωπο και κυρίως στην μύτη, τα μάγουλα και γύρω από τα ματιά και στα αυτιά. Επίσης μπορεί να εμφανιστεί στην πλάτη, τους ώμους, τα χεριά, στο λαιμό και στο κεφάλι σε άτομα με σοβαρή αραίωση τριχών (φαλάκρα).
2.     Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα: Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται σαν εξόγκωμα συνήθως κόκκινο και λεπιδώδες, τραχύ, που αιμορραγεί και μπορεί να έχει αιμορραγική κρουστά και δεν επουλώνει, σαν πληγή που αναπτύσσεται σε παλιά ουλή και μπορεί να παρουσιάζει λευκά στίγματα που αντιστοιχούν σε εστίες κερατινοποίησης. Εντοπίζεται συχνότερα στο πρόσωπο και κυρίως σε πτερύγιο ωτός, κάτω χείλος αλλά και σε τριχωτό κεφαλής και σε βραχίονες και πόδια.
3.     Μελάνωμα: Το μελάνωμα εμφανίζεται είτε ως νέα ελιά (σπίλος) είτε ως αλλαγή σε χρώμα, σχήμα και μέγεθος σε ελιά που προϋπήρχε. Τα όρια του είναι συνήθως ακανόνιστα και έχει πολλαπλά χρώματα. Μπορεί να αιμορραγεί και να προκαλεί φαγούρα. Συχνότερα εμφανίζεται σε περιοχές, οι οποίες εκτίθενται στον ήλιο αλλά δεναποκλείεται να εμφανιστεί και σε άλλα σημεία του σώματος.
4.     Προκαρκινικές βλάβες: Οι προκαρκινικές βλάβες είναι πολύ συχνές βλάβες που αναπτύσσονται κυρίως στο πρόσωπο αλλά και στο άτριχο τριχωτό της κεφαλής των ατόμων που έχουν σοβαρής μορφής ανδρογεννετικού τύπου αλωπεκίας (την γνωστή φαλάκρα) και στα άκρα του σώματος. Εμφανίζονται συνήθως σαν επίπεδες κηλίδες ροζ ή καφέ χρώματος με λεπιδώδη επιφάνεια.

Σε παγκόσμιο επίπεδο ο καρκίνος του δέρματος προσβάλει στατιστικά το 40% των ατόμων που πάσχουν από καρκίνο, γεγονός που τον καθιστά ανάμεσα στις συχνότερες μορφές καρκίνου. Σύμφωνα με το «The Skin Cancer Foundation» στις ΗΠΑ 3,6 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο νοσούν από βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, το οποίο είναι και η πιο διαδεδομένη μορφή καρκίνου του δέρματος, ενώ 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι ετησίως νοσούν από ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα. Για να γίνει ακόμα πιο κατανοητή η συχνότητα με την οποία τα άτομα εμφανίζουν αυτές τις μορφές καρκίνου του δέρματος, από την ίδια έρευνα του οργανισμού αυτού προκύπτει ότι 1 στους 5 κατοίκους των ΗΠΑ πρόκειται να εμφανίσει βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, 1 στους 20 θα εμφανίσει ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα και 1 στους 50 μελάνωμα.

Ο καρκίνος του δέρματος, ο οποίος είναι από τις πιο συνηθισμένες μορφές καρκίνου στην εποχή μας, διακρίνεται στον μελανοκυτταρικό καρκίνο, δηλαδή το γνωστό σε όλους μελάνωμα, και στον μη μελανοκυτταρικό καρκίνο.

Ο μη μελανοκυταρικός καρκίνος δέρματος, ο οποίος είναι και ο πιο συχνός είναι πολύ λιγότερο επιθετικός από το μελάνωμα. Συγκεκριμένα πρόκειται κυρίως για το βασικοκυτταρικό και το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα που δυστυχώς εμφανίζεται τα τελευταία χρόνια και σε ανθρώπους αρκετά νέους.

Το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα δέρματος προέρχεται από τα βασικά κύτταρα της επιδερμίδας. Είναι συνήθως αργά αναπτυσσόμενος όγκος και σπάνια δίνει μεταστάσεις, αλλά μπορεί να προκαλέσει σοβαρές τοπικές βλάβες αν δεν θεραπευτεί. Το ακανθοκυτταρικο καρκίνωμα, από την άλλη, προέρχεται από τα κερατινοκύτταρα της επιδερμίδας, είναι πιο επιθετικός όγκος από το βασικοκυτταρικό καρκίνωμα και έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εξαπλωθεί σε άλλα μέρη του σώματος, αν και αυτό συμβαίνει σπάνια.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται ο ασθενής να αντιμετωπίζει κάποια πιο σπάνια μορφή καρκίνου του δέρματος ή οποία εσφαλμένα μπορεί να μη θεωρηθεί ένδειξη της ασθένειας και αυτό να καθυστερήσει τη διάγνωση και θεραπεία της. Ορισμένες σπάνιες μορφές καρκίνου του δέρματος είναι:

1.     Καρκίνωμα κυττάρων Merkel Δερματοϊνοσάρκωμα (Dermatofibrosarcoma Protuberans – DFSP): Είναι ένας σπάνιος και επιθετικός καρκίνος δέρματος, που προέρχεται από τα κύτταρα  του Merkel της επιδερμίδας. Εμφανίζεται συνήθως σαν ένα ασυμπτωματικό, ρόδινο ογκίδιο, σε άτομα μεγάλης ηλικίας συνήθως άνω των 50 ετών, που αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και δίνει μεταστάσεις όχι μόνο σε κοντινούς λεμφαδένες αλλά και σε εσωτερικά όργανα. Τα άτομα που κινδυνεύουν περισσότερο είναι άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό και άτομα που έχουν εκτεθεί αρκετά στην UV ακτινοβολία. Εμφανίζεται συχνά σε περιοχές του σώματος που εκτίθενται στον ήλιο, όπως το πρόσωπο, ο λαιμός, τα χέρια και τα πόδια, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε άλλες περιοχές. Λόγω της επιθετικότητας του καρκίνου του Merkel, η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την καλύτερη δυνατή πρόγνωση.
2.     Εξωμαζικός καρκίνος Paget (Extramammary Paget’s Disease – EMPD): Αυτός ο τύπος καρκίνου εμφανίζεται συνήθως σε περιοχές με πολλούς σμηγματογόνους αδένες, όπως οι γεννητικές περιοχές και οι μασχάλες.  Είναι ένας μη διηθητικός τύπος καρκίνου. Ο όγκος ξεκινά από κύτταρα που βρίσκονται στο δέρμα. Μπορεί να εμφανιστεί ως κόκκινες, φολιδωτές κηλίδες που μοιάζουν με έκζεμα.
3.     Σμηγματογόνο καρκίνωμα: Το σμηγματογόνο καρκίνωμα (Sebaceous Carcinoma) είναι ένας σπάνιος και επιθετικός τύπος καρκίνου που προέρχεται από τους σμηγματογόνους αδένες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την παραγωγή του σμήγματος. Συχνά εμφανίζεται ως σκληρό, ανώδυνο οζίδιο ή όγκος. Μπορεί να είναι κιτρινωπό ή με αποχρώσεις του κόκκινου. Συχνά συγχέεται με άλλες καλοήθεις και κακοήθεις παθήσεις των βλεφάρων και του δέρματος, γεγονός που μπορεί να καθυστερήσει τη διάγνωση του.
4.     Αγγειοσάρκωμα: Το αγγειοσάρκωμα είναι ένας σπάνιος και επιθετικός τύπος καρκίνου που προέρχεται από τα κύτταρα που επενδύουν τα αιμοφόρα αγγεία ή τα λεμφικά αγγεία. Αυτή η μορφή καρκίνου μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, αλλά συχνότερα βρίσκεται στο δέρμα, Στο δέρμα, το αγγειοσάρκωμα συχνά εμφανίζεται ως μια μωβ, κόκκινη ή μπλε περιοχή που μοιάζει με μώλωπα ή αιμάτωμα. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως όγκος ή πληγή που δεν επουλώνεται. Συχνά εμφανίζεται στο δέρμα του κεφαλιού και του λαιμού, ειδικά στους ηλικιωμένους.
5.     Δερματικό Τ λέμφωμα Το Τ-δερματικό λέμφωμα (Cutaneous T-cell Lymphoma – CTCL) είναι μια σπάνια μορφή μη-Hodgkin λεμφώματος που προέρχεται από τα Τ-λεμφοκύτταρα, τα οποία είναι ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην ανοσολογική απόκριση του σώματος. Το CTCL πρωτίστως επηρεάζει το δέρμα, αλλά μπορεί να εξαπλωθεί και σε άλλα μέρη του σώματος, όπως οι λεμφαδένες, το αίμα και τα εσωτερικά όργανα. Αρχικά μπορεί να μοιάζει με πλάκα ή κηλίδα με απολέπιση που ομοιάζει με ψωρίαση ή δερματίτιδα. Αν η διάγνωση καθυστερήσει οι πλάκες γίνονται όγκοι, οι λεμφαδένες διογκώνονται και μπορεί να καταλήξει σε γενικευμένη ερυθρότητα του σώματος.
6.     Σάρκωμα Kaposi: Το σάρκωμα Kaposi (Kaposi’s Sarcoma – KS) είναι ένας τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται από τα κύτταρα που επενδύουν τα αιμοφόρα αγγεία και τα λεμφικά αγγεία. Χαρακτηρίζεται από την ανάπτυξη κακοήθων όγκων στο δέρμα, στους βλεννογόνους, στους λεμφαδένες και σε άλλα όργανα. Σχετίζεται με τον ιό του ανθρώπινου ερπητοϊού τύπου 8 (HHV-8).Οι βλάβες του σαρκώματος Kaposi συνήθως εμφανίζονται ως κόκκινες, μοβ ή καφέ κηλίδες, πλάκες ή οζίδια στο δέρμα ή στους βλεννογόνους.

Ποικίλοι παράγοντες ενδέχεται να προκαλέσουν καρκίνο του δέρματος, ωστόσο η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου είναι μακράν η βασικότερη αιτία πρόκλησής του. Επιπρόσθετα, σημαντικό ρόλο παίζουν και οι γονιδιακοί παράγοντες καθώς και το ιατρικό ιστορικό της οικογένειας. Ακόμα, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ανοσοανεπάρκειες ή παίρνουν φάρμακα τα οποία προκαλούν μια ανοσοανεπάρκεια, κάτι που συντείνει στην εμφάνιση καρκίνου του δέρματος.

Συνοψίζοντας τα αίτια πρόκλησης καρκίνου του δέρματος είναι:

•       Υπεριώδης ακτινοβολία (UV) ηλίου.
•       Τεχνητές πηγές UV ακτινοβολίας.
•       Ανοσοκαταστολή: Άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως εκείνα που έχουν υποβληθεί σε μεταμόσχευση οργάνων και λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.
•       Γενετικοί παράγοντες: Ορισμένα γενετικά σύνδρομα και κληρονομικές καταστάσεις, όπως το σύνδρομο Gorlin και το σύνδρομο μελαγχρωματικη ξηροδερμία, αυξάνουν την ευαισθησία στις UV ακτινοβολίες και τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του δέρματος.
•       Ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων: όσο περισσότερα τόσο μεγαλύτερη πιθανότητα .
•       Ανοιχτόχρωμο δέρμα, μαλλιά και μάτια. 
•       Χρόνια φλεγμονή ή τραυματισμός του δέρματος.
•       Ιογενείς λοιμώξεις:  Ορισμένοι ιοί, όπως ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV), μπορούν να προκαλέσουν αλλοιώσεις στο δέρμα που μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο.
•       Προκαρκινικές βλάβες: Η παρουσία προκαρκινικών βλαβών, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις αν δεν θεραπευτούν έγκαιρα τότε μπορεί να εξελιχτούν σε καρκίνο δέρματος. 

Τα πρώτα σημάδια του καρκίνου του δέρματος, όταν πρόκειται για την περίπτωση μελανώματος, είναι στο 75% μία ελιά που εμφανίζεται σε υγιές δέρμα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι ξαφνικά, ενώ δεν υπήρχε πριν, μια ελιά σχηματίζεται, η οποία αρχίζει να αλλάζει σταδιακά σχήμα, χρώμα και μέγεθος. Ειδικά αν αυτή η εμφάνιση της ελιάς γίνεται σε άτομα άνω των 45 με 50  ετών όπου δεν αναμένεται πλέον εμφάνιση νέων ελιών, καθώς οι ελιές βγαίνουν στο δέρμα μέχρι τα 45-50, τότε αυτό θα πρέπει άμεσα να ελεγχθεί για πιθανότητα μελανώματος. Το υπόλοιπο 25% πρόκειται για κάποια ελιά που ξέραμε ότι την είχαμε αρκετά χρόνια στο σώμα μας και αυτή αρχίζει να αλλάζει σε μέγεθος, χρώμα, σχήμα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κάθε αλλαγή στο δέρμα μας θα πρέπει να παρακολουθείται από έναν έμπειρο και εξειδικευμένο δερματολόγο για πιθανές δερματικές βλάβες, ενώ σε τακτά χρονικά διαστήματα θα πρέπει να πραγματοποιείται και χαρτογράφηση σπίλων.

Η διάγνωση καρκίνου δέρματος γίνεται με την διαδικασία της δερματοσκόπησης, μίας εξειδικευμένης δερματολογικής εξέτασης, όπου χρησιμοποιείται μεγεθυντικός φακός υψηλής ευκρίνειας με ειδικό φως (πολωμένο και μη). Η χαρτογράφηση σπίλων, δηλαδή η ολοσωματική φωτογράφιση και καταγραφή των σπίλων του σώματος ενός ατόμου και η καταγραφή ακόμα και των δερματοσκοπικών εικόνων των ελιών, τα τελευταία χρόνια διευκολύνει τον εντοπισμό μελανωμάτων, τα οποία είναι σε πολύ αρχικό στάδιο κι αυτό δίνει εξαιρετική πρόγνωση.
Το ιδανικότερο θα ήταν η εξέταση των σπίλων να γίνεται όταν το σώμα δεν είναι έντονα μαυρισμένο, γιατί οι σπίλοι, δηλαδή οι ελιές, το καλοκαίρι δείχνουν πιο σκούροι εξαιτίας του μαυρίσματος, κάτι που είναι φυσιολογικό. Η ιδανική περίοδος για τη χαρτογράφηση σπίλων είναι πριν μαυρίσουμε. Επίσης η εξέταση αυτή είναι απαραίτητο να γίνει σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου από εξειδικευμένο δερματολόγο σε κάθε περίπτωση αλλαγής μίας ελιάς που προϋπήρχε ή σε περίπτωση εμφάνιση κάποιας νέας ανησυχητικής ελιάς.

Ανάλογα πάντοτε με το μέγεθος του όγκου αλλά και την εισχώρησή του στο δέρμα, καθορίζεται και το στάδιο του καρκίνου του δέρματος, και από αυτό σε συνδυασμό πάντα με τη μορφή του καρκίνου δέρματος από την οποία πάσχει το εκάστοτε άτομο προκύπτει η καταλληλότερη θεραπεία.

Τα στάδια του καρκίνου του δέρματος είναι:

•       Το στάδιο 0: ο καρκίνος παραμένει στην επιφάνεια του δέρματος και δεν προχωρά πιο βαθιά.
•       Το στάδιο 1: ο καρκίνος εξαπλώνεται στη χρωματοφόρο στρώση του δέρματος (πρώτη στρώση δέρματος).
•       Το στάδιο 2 & 3: ο καρκίνος εισχωρεί και σε βαθύτερες στρώσεις του δέρματος και θεωρείται πια προχωρημένος.
•       Το στάδιο 4: ο καρκίνος είναι μεταστατικός, δηλαδή έχει επεκταθεί και σε άλλα σημεία του σώματος η κακοήθεια.

Ανάλογα με τη μορφή καρκίνου του δέρματος που αντιμετωπίζει ο ασθενής αλλά και το στάδιο στο οποίο βρίσκεται, υπάρχουν ποικίλες μέθοδοι αντιμετώπισης και θεραπείας που μπορεί να ακολουθήσει ένας εξειδικευμένος δερματολόγος με πολυετή εμπειρία. Συγκεκριμένα οι μέθοδοι που εφαρμόζονται κατά κύριο λόγο είναι:

1.     Ανοσοθεραπεία
2.     Κρυοχειρουργική
3.     Διαθερμοπηξία και απόξεση 
4.     Ακτινοθεραπεία
5.     Χειρουργική επέμβαση
6.     Χημειοθεραπεία
7.     Στοχεύουσα θεραπεία

Η θεραπεία του βασικοκυτταρικού καρκινώματος μπορεί να επιτευχθεί με 6 διαφορετικούς τρόπους. Αρχικά για μικρές βλάβες χρησιμοποιείται η κρυοθεραπεία, ενώ για μικρές ή μεσαίες βλάβες χρησιμοποιείται επίσης η απόξεση και διαθερμοπηξία. Η χειρουργική αφαίρεση είναι η πιο συνηθισμένη μέθοδος θεραπείας, καθώς περιλαμβάνει την αφαίρεση της βλάβης με περιθώρια υγιούς ιστού, κυρίως σε τύπους Bcc με αυξημένα ποσοστά υποτροπής. Ακόμα, όταν η χειρουργική αφαίρεση δεν είναι εφικτή, πραγματοποιείται ακτινοθεραπεία, ενώ όταν οι παραδοσιακές θεραπείες δεν είναι δυνατές ή αποτελεσματικές, χρησιμοποιούνται τα φάρμακα Vismodegib και Sonidegib, τα οποία είναι αναστολείς του μονοπατιού hedgehog και προσφέρουν σημαντικές επιλογές θεραπείας για ασθενείς με προχωρημένο βασικοκυτταρικό καρκίνωμα. Τέλος, η ανοσοθεραπεία αποτελεί μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία του βασικοκυτταρικού καρκινώματος, ειδικά για τις προχωρημένες περιπτώσεις.

Και για τη θεραπεία του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος χρησιμοποιείται η κρυοθεραπεία και η απόξεση με τη διαθερμοπηξία για μικρές βλάβες. Η χειρουργική αφαίρεση είναι μέθοδος θεραπείας εκλογής, με ευρεία περιθώρια υγιούς ιστού λόγω της δυνατότητας για μετάσταση. Σε περιπτώσεις όπου δεν είναι εφικτή η χειρουργική επέμβαση ή αν πρέπει να αντιμετωπιστούν υπολειπόμενα καρκινικά κύτταρα, τότε χρησιμοποιείται η ακτινοθεραπεία. Τέλος χρησιμοποιείται και ανοσοθεραπεία και συγκεκριμένα η δραστική ουσία σεμιπλιμάμπη (Cemiplimab) η οποία είναι εγκεκριμένη για τη θεραπεία του προχωρημένου ακανθοκυτταρικού καρκινώματος που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με χειρουργική επέμβαση ή ακτινοθεραπεία.

Η θεραπεία του μελανώματος γίνεται κατά κύριο λόγο με χειρουργική αφαίρεση της βλάβης με μεγάλα περιθώρια υγιούς ιστού. Σε ορισμένες περιπτώσεις μετά από χειρουργική επέμβαση ή για την αντιμετώπιση μεταστάσεων χρησιμοποιείται επικουρικά και ακτινοθεραπεία. Συνήθως σε προχωρημένα ή μεταστατικά μελανώματα πραγματοποιείται χημειοθεραπεία, ωστόσο δεν χρησιμοποιείται πλέον ευρέως λόγω του ότι οι νέες στοχεύουσες θεραπείες και η ανοσοθεραπεία έχουν γίνει πιο διαδεδομένες. Πολύ αποτελεσματική έχει αποδειχθεί η ανοσοθεραπεία για προχωρημένα μελανώματα, περιλαμβάνοντας φάρμακα όπως το ipilimumab και το nivolumab. Τέλος, η στοχεύουσα θεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα που στοχεύουν συγκεκριμένες γενετικές μεταλλάξεις στα καρκινικά κύτταρα (π.χ., BRAF αναστολείς).

Ένα από τα σημαντικότερα βήματα για την πρόληψη του καρκίνου του δέρματος είναι η χρήση αντηλιακού. Επιλέξτε ένα αντηλιακό με ευρύ φάσμα προστασίας (UVA και UVB) και δείκτη προστασίας (SPF) 30 ή υψηλότερο. Θυμηθείτε να το ανανεώνετε κάθε δύο ώρες και μετά το κολύμπι ή την εφίδρωση. Χρησιμοποιήστε επαρκή ποσότητα και μην ξεχνάτε να βάζετε αντηλιακό στα χείλη, στα αυτιά, στον λαιμό και στα πόδια. Επιπρόσθετα θα ήταν καλό να αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο ιδιαίτερα κατά τις ώρες έντονης ακτινοβολίας (10 π.μ. έως 4 μ.μ.).

Φορέστε Προστατευτικά ρούχα με προστασία UV ακόμα και κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων ή εργασίας σε εξωτερικούς χώρους. Χρησιμοποιήστε καπέλα με πλατύ γείσο που προστατεύουν το πρόσωπο, τα αυτιά και το λαιμό. Φορέστε γυαλιά ηλίου με 100% UV προστασία. Αποφύγετε τεχνητές πηγές UV και σολάριουμ ή άλλες πηγές τεχνητής υπεριώδους ακτινοβολίας, καθώς αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο για καρκίνο του δέρματος.

Προγραμματίστε τακτικούς ελέγχους με έναν δερματολόγο, ειδικά αν έχετε αυξημένο κίνδυνο (ιστορικό καρκίνου του δέρματος, ανοιχτόχρωμο δέρμα, κ.λπ.) και μην παραλείπετε να αναφέρετε οποιεσδήποτε αλλαγές ή ανησυχητικά σημεία στον δερματολόγο σας άμεσα.